Όλα διαφορετικά, όλα μοναδικά, όλα ίσα. Μια αγκαλιά για όλα τα παιδιά. Τύφλωση.
Στο πλαίσιο της ευαισθητοποίησης σχετικά με τη διαφορετικότητα, εστιάσαμε στην τύφλωση. Τα παιδιά κατέθεσαν τις προϋπάρχουσες γνώσεις τους και διατύπωσαν ερωτήματα γύρω από το θέμα, τα οποία οργανώθηκαν σε έναν εννοιολογικό πίνακα. Στη συνέχεια αρχίσαμε να διερευνούμε την τύφλωση ακολουθώντας το μοντέλο KWL («Τι γνωρίζω – Τι θέλω να μάθω – Τι έμαθα»), προσεγγίζοντας την εποικοδομητική μέθοδο διδασκαλίας.
Παρατηρήσαμε εικόνες που αποτυπώνουν έναν διαφορετικό τρόπο ζωής και αντίληψης του κόσμου. Αναζητήσαμε πληροφορίες σε εγκυκλοπαίδειες και βιβλία, μέσα από τις οποίες γεννήθηκαν νέα ερωτήματα, όπως: Από τι προκαλείται η τύφλωση; Μπορεί να θεραπευτεί; Βλέπουν όνειρα τα άτομα με τύφλωση;
Για να απαντήσουμε τις απορίες μας, απευθυνθήκαμε στη μητέρα ενός μαθητή μας, η οποία είναι οφθαλμίατρος.
Παράλληλα, αναζητήσαμε ανθρώπους που ξεπέρασαν τα εμπόδια και διακρίθηκαν στους τομείς τους, όπως ο Andrea Bocelli, ο Νάσος Γκαβέλας και ο Ιωάννης Παπαθανασίου. Ανακαλύψαμε ότι η απουσία όρασης δεν στάθηκε εμπόδιο στον Andrea Bocelli να κατακτήσει τη διεθνή μουσική σκηνή και απολαύσαμε μερικά τραγούδια του. Γνωρίσαμε επίσης αθλητές με τύφλωση που διαπρέπουν, όπως ο Νάσος Γκαβέλας, ο οποίος με τον συνοδό του τερμάτισε πρώτος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Επιπλέον, είδαμε πως ένας μαθητής με τύφλωση μπορεί να διακριθεί και να γίνει σημαιοφόρος, αξιοποιώντας εναλλακτικούς τρόπους μελέτης, όπως ο Ιωάννης Παπαθανασίου.
Αφού συγκεντρώσαμε όλες τις πληροφορίες, οι ομάδες των παιδιών δημιούργησαν πίνακες αναφοράς με όσα έμαθαν και παρουσίασαν τα συμπεράσματά τους στους συμμαθητές τους.
Για να βιώσουμε τι σημαίνει να ανακαλύπτεις τον κόσμο χωρίς την αίσθηση της όρασης, συμμετείχαμε παράλληλα σε βιωματικές δραστηριότητες και παιχνίδια. Δοκιμάσαμε να αναγνωρίσουμε αντικείμενα και σχήματα μέσω της αφής, δημιουργήσαμε «λεξικό αφής» με υλικά από τον κήπο και δώσαμε ανάγλυφη υφή στα γράμματά μας. Με κλειστά μάτια προσπαθήσαμε να «διαβάσουμε» με τα χέρια.
Φτιάξαμε μια αφίσα για τη διαφορετικότητα, όπου διαφορετικά παιδιά, όπως τα πολύχρωμα λουλούδια ενός κήπου, συνθέτουν την πιο όμορφη και ζωντανή εικόνα. Προσθέσαμε τρισδιάστατα στοιχεία και πολλαπλά επίπεδα, ώστε η αφίσα μας να είναι προσβάσιμη και σε άτομα με μειωμένη ή καθόλου όραση, αγκαλιάζοντας έτσι έμπρακτα την έννοια της συμπερίληψης. Στο τέλος κλείσαμε τα μάτια και την εξερευνήσαμε με τα χέρια. Εκφράσαμε τα συναισθήματά μας και αξιολογήσαμε την εμπειρία.
Ακόμη, χορέψαμε σε ζευγάρια, όπου το άτομο με όραση καθοδηγούσε το άτομο χωρίς όραση, δείχνοντας συνεργασία, υπευθυνότητα και εμπιστοσύνη.
Η επαφή μας με την τύφλωση μας άνοιξε τον δρόμο για έναν καινούριο κόσμο. Κινηθήκαμε μέσα σε αυτόν και ανακαλύψαμε ότι η απουσία μιας τόσο σημαντικής αίσθησης, όπως η όραση, οδηγεί σε εναλλακτικούς τρόπους προσέγγισης του κόσμου. Με ένα υποστηρικτικό κοινωνικό περιβάλλον, στο οποίο όλοι έχουμε ρόλο, τα άτομα με τύφλωση μπορούν να απολαμβάνουν ισότιμα την καθημερινότητα.
Μέσα από όλες αυτές τις δράσεις επιδιώξαμε τα παιδιά να εξοικειωθούν με την τύφλωση, να αναπτύξουν βαθύτερη κατανόηση και σεβασμό προς τη διαφορετικότητα και να καλλιεργήσουν την ενσυναίσθηση, την υπευθυνότητα και την ενεργό συμμετοχή τους ως μέλη μιας συμπεριληπτικής κοινότητας. Στόχος μας ήταν να αντιληφθούν ότι κάθε άνθρωπος μπορεί να απολαύσει τον κόσμο με διαφορετικούς τρόπους και ότι η κοινωνική υποστήριξη, η συνεργασία και η αλληλεγγύη ανοίγουν τον δρόμο για ισότιμη συμμετοχή όλων.