Όλα διαφορετικά, όλα μοναδικά, όλα ίσα. Μια αγκαλιά για όλα τα παιδιά. Κώφωση.
Στο πλαίσιο της καλλιέργειας σεβασμού προς τη διαφορετικότητα και της προώθησης της συμπερίληψης, εστιάσαμε στην κώφωση. Αφετηρία της παιδαγωγικής μας προσέγγισης αποτέλεσε η διερεύνηση των προϋπαρχουσών αντιλήψεων των παιδιών. Καταγράψαμε όσα ήδη γνώριζαν και διατύπωσαν ερωτήματα, τα οποία οργανώθηκαν σε έναν εννοιολογικό πίνακα. Στη συνέχεια αξιοποιήσαμε το μοντέλο KWL (Τι γνωρίζω – Τι θέλω να μάθω – Τι έμαθα), ακολουθώντας την εποικοδομητική μέθοδο διδασκαλίας, ώστε η γνώση να χτιστεί ενεργά μέσα από τη διερεύνηση και τον αναστοχασμό.
Αναζητήσαμε πληροφορίες σε βιβλία, εγκυκλοπαίδειες και στο διαδίκτυο, συγκρίνοντας παράλληλα την κώφωση με την τύφλωση, θέμα που είχαμε επεξεργαστεί προηγουμένως.
Ακούσαμε την Ωδή στη Χαρά του Μπετόβεν και μάθαμε ότι ο σπουδαίος αυτός συνθέτης άρχισε να χάνει την ακοή του από νεαρή ηλικία, φτάνοντας τελικά στην πλήρη κώφωση. Παρ’ όλα αυτά, συνέχισε να δημιουργεί, να συνθέτει και να διευθύνει ορχήστρες. Η ιστορία του αποτέλεσε πηγή έμπνευσης, προβάλλοντας την αξία της επιμονής, του ταλέντου και της εσωτερικής δύναμης.
Τα παιδιά πειραματίστηκαν με εναλλακτικούς τρόπους επικοινωνίας, χρησιμοποιώντας χειρονομίες για να συνθέσουν απλές προτάσεις. Διερεύνησαν πώς μπορεί κανείς να «ακούσει» τη μουσική χωρίς την αίσθηση της ακοής και ανακάλυψαν τις δονήσεις στην επιφάνεια των ηχείων. Παρακολουθήσαμε επίσης βίντεο με ένα αγαπημένο μας τραγούδι στη Νοηματική Γλώσσα και επιχειρήσαμε να το μάθουμε κι εμείς χρησιμοποιώντας τα χέρια μας, παρατηρώντας ότι συχνά χρησιμοποιούμε αυθόρμητα κινήσεις σε τραγούδια και παιχνίδια.
Στο παιχνίδι «αγαλματάκια ακούνητα» αντικαταστήσαμε τη μουσική με οπτικά σήματα, αναπτύσσοντας την αντιληπτική ικανότητα και την προσαρμοστικότητα των παιδιών.
Η γνωριμία μας με το δακτυλικό αλφάβητο μας προκάλεσε μεγάλο ενθουσιασμό. Δοκιμάσαμε να πούμε τα ονόματά μας με το δακτυλικό αλφάβητο και από τότε καθημερινά επιχειρούμε να σχηματίσουμε μια νέα λέξη, ενισχύοντας τη γλωσσική επίγνωση και την ενσυναίσθηση.
Στόχος του προγράμματος ήταν η ευαισθητοποίηση των παιδιών απέναντι στα άτομα με κώφωση, η καλλιέργεια του σεβασμού στη διαφορετικότητα και η προώθηση της συμπερίληψης, μέσα από την ανάπτυξη εναλλακτικών τρόπων επικοινωνίας και τη βιωματική διερεύνηση νέων εμπειριών, ενισχύοντας παράλληλα την ενσυναίσθηση και τη γλωσσική τους επίγνωση.
Το ταξίδι αυτό βοήθησε τα παιδιά να κατανοήσουν ότι κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και πολύτιμος, με ικανότητες που αξίζουν χώρο, προσοχή και αποδοχή.